Navigation Menu+

Agro-ecologie en landbouw op mensenmaat

Armoede is de echte oorzaak van honger, agro-ecologie de oplossing.

De wereldbevolking zal tegen 2050 tussen 9 en 10 miljard mensen tellen. Welk landbouw- en voedselproductiesysteem hebben we nodig om in 2050 alle mensen te voeden? Esmeralda Borgo schreef er een boeiende MO*paper over.

De wereldbevolking zal tegen 2050 tussen 9 en 10 miljard mensen tellen. Hoe gaan we die mensen voeden? Hoe gaan we de gevolgen van de klimaatverandering voor de voedselproductie opvangen? Hoe kunnen we de achteruitgang in de biodiversiteit in het algemeen en het verlies aan genetische diversiteit in de landbouw tegengaan, zodat we in de toekomst nog voldoende divers voedsel kunnen produceren?

Wereldwijd gaat de kwaliteit van de landbouwbodem erop achteruit: hoe kunnen we die grond weer vruchtbaar en veerkrachtig krijgen, zodat een gezonde voedselproductie niet in het gedrang komt? Welk landbouw- en voedselproductiesysteem hebben we nodig om in 2050 alle mensen te voeden, rekening houdend met alle hogergenoemde uitdagingen?

“Kortom, de vraag of we natuur en landbouw moeten scheiden, is contraproductief en veroorzaakt meer schade dan oplossingen. Dit debat gaat bovendien voorbij aan het feit dat ecosystemen naast voedsel en natuur nog veel andere diensten leveren. Denk aan het waterreinigend vermogen, aan (gewas)bestuiving, de koolstofopslag, plaagbestrijding, enzovoort.”

“Meer dan 35 jaar geleden al stelde de latere Nobelprijswinnaar Economie Amartya Sen dat honger niet zozeer het gevolg is van een tekort aan voedsel, maar wel van het feit dat mensen te arm zijn om voedsel te kopen. Als we meer voedsel gaan produceren, zal dat niet ter beschikking komen bij diegenen die dat voedsel het meest nodig hebben. Door de wereldwijde vrijemarktlogica komt de landbouwproductie niet terecht op de plaatsen waar de noden het hoogst zijn, maar wel waar het voor de hoogste prijs kan verkocht worden, namelijk aan de welvarende consument.”